8/12/2006 - YAĞMUR VEYAHUT DA KAR

Bitmeyen türküydü dilimde hüzün

Ne hüzünler gördü bu köhne zavallı yüzüm

Aralıkta kalmışken iç geçiren gönlüm

Hıçkırıklarla uyandı pembe düşlerinden

Mutluyken şair satırlarında ve söylerken,

En acıklı yerini şiirin sen şiirdeydin.

O mısraının can çekişen kafiyesiydin

Domaniç’te kalsa da bir yanım veyahut hepsi

Kar veyahut yağmur yağarken Ankara’ya

Ankara’da ben boğulurken kendi yağmurumda

Seni düşlemek o cılız ince kollarımda

Ben yandım kül oldu kalbim

Sorul masada hesabı  bir aşk gaspına kurban

Söndüremedi yağmur veyahut da kar

Seni sevmekti burada hüzün

Seni anmaktı burada anason sarhoşluklar

Seni öpmekti burada kalan ihtiyar yalnızlık

Sana aşık olmaktı burada bana geriye tek kalan   

2007-12-20 22:45:36 - ...