10/1/2008 - KİMSE BİLEMEYECEK

      Öyle uzak bir yerde olsam ki şimdi

kimse beni bulamasa

ben çıkıp gelsem

sonra apansızın  değişse her şey

hiçbir şey  bıraktığım gibi  kalmamış olsa

ve ben

bu gidişimi yalanlarımı karşı duruşları mı

keşke yapmasaydım diye kahretsem.

Her gün bir başka acıya dayanabilmek için

sadece güçlü olma öğütlerin dinleyip

en sonunda bende paramparça olsam.

Kaybolsam bu zamansız alanda

hayallerimi düşlerimi,

yapamadıklarımın yerine koyarak

defalarca tekrar, tekrar düşünmeliyim artık.

Kim bilir hangi zaman aralığında kalacak gençliğim

şimdi avuçlarımda iken hangi zaman aralığında kalacak

hep düşünen gençliğim.

Kurallara bağnazlıklara böyle sıra gelişlere

artık bende güzel diyorum.

Ve hiç gelmesini  umursamadığım yalancı yanlarım

bir gün mutlaka gelecekler.

Ve kimse bilemeyecek o kör zaman aralığını

KİMSE BİLEMEYECEK

6/1/2008 - ZAMAN (LIK)

Samanlık ilişkiler yaşıyoruz şu dünyada

hani samanlığın seyran olduğu ilişkiler.

Ben ne seyran gördüm nede samanlıkta saman.

Böyle geçiyor vaktimiz, sevinçimiz , üzüntümüz.

Hep iki gönül bir samanlıkta geride boş ve dolduramadığımız

hani bardağın yarısı mı dolu yoksa diğer yarsı mı boş dediğimiz 

ya da

bizim en önemli meselemiz.

Hayatımız dolu mu geçiyor 

yoksa  boş mu ya da bomboş mu? 

Hepimiz  birer samanlık arıyoruz bu zamansız alanda.

Bize verilen bu hayatı hiç karalamadan iade ediyoruz .

Az kullanılmış çok yıpratılmış.  

Zamanda, samanda memnun

çünkü bizler zamana da yenildik samana da.

Seyranlıksa bizlere çok mu çok uzak kalmıış…

.

.

.

                                                                                                                                  demişim yıllar önce

24/12/2007 - ----AY ANALİZİ------

Kar yağıyordu her yere çatılara , yollara , telefon direklerine ve arabaların üzerlerine. Hiçbir şeyi ayırt etmeden kar yağıyordu. Yürüyordum yol ayak izlerimi taşıyordu ,aslında her şeyi sonbahar haber vermişti bize  yeni yılın sevinciyle kimse bunu umursamadı  ama şimdi üşüyorlar benim kalbim gibi hepsi yalnız ve sığınacak bir yerleri yok. Böyle soğuk mevsimlerde buz tutuyor insanların yürekleri, sonra çözülmeye başlıyor ilkbaharla birlikte. Ortalıkta gezen aşk perisi herkesin canını yakıyor, aşkı bilmezmişçesine . Yinede yürekler eskisi gibi sevmiyor, aşık olmuyor o soğuk ve dondurucu yalnız geçirilmiş kıştan sonra. Kar yağıyordu, yüreğim ıslanıyordu zaman amortiden hayatsa mütemadiyen yüreğimin nemini alıyordu . Kışlar bana nedense hep seni hatırlatıyordu. Ayak izlerimi taşıyan yol bana bakıyor sanki bir önceki kışın hatırasını soruyordu. İlkbahar yeter artık sarıver şu gönlümü de gönlüm ısınsın…